Sunday, June 25, 2017

വാക്ക്

എത്തിടാറുണ്ട് വാക്കുകൾ കൃത്യമായ്
എപ്പൊഴൊക്കെയെനിക്കു വേണ്ടുന്നുവോ
വിത്തുകൾ മുളപൊട്ടും മനസ്സിലെ
ചിത്രവർണ്ണ ജനാലയ്ക്കൽ സസ്മിതം

കത്തിടുന്ന ചിരന്തനദാഹവു-
മൊത്തു വന്നു പിറന്ന നിമിഷത്തിൽ
അമ്മയെ വിളിച്ചീടുവാൻ ആദ്യമായ്
അർത്ഥമില്ലാത്ത വാക്കു കരച്ചിലായ്
ചുണ്ടിലൂറിയ നാളു തൊട്ടിന്നോളം
ഒപ്പമുണ്ടു നീയെൻ കളിത്തോഴനായ്

മുട്ടുകുത്തിയിഴഞ്ഞ കാലങ്ങളിൽ
അമ്മ ചൊല്ലിത്തരുന്ന കഥകളിൽ
നിന്നു കേട്ടു പഠിച്ചൊരു വിസ്മയ-
പ്പൊൻ കിനാവിലും കണ്ടിരുന്നില്ലയോ
പിന്നെ നാമാക്ഷരങ്ങളായ്, രാത്രി ദു-
സ്സ്വപ്നമൊക്കെയും ആട്ടിയകറ്റുവാൻ
തട്ടിയെന്നെയുറക്കിയ നിന്റെ കൈ-
യ്യിപ്പൊഴും അറിയുന്നെന്റെ മേനിയിൽ

കണ്ണിൽ വർണ്ണപതംഗങ്ങൾ പാറിയ
സുന്ദര മധുരാർദ്രമാം യൗവനം
എന്നിലന്നു നിറച്ച പ്രണയമെൻ
ചുണ്ടിലായിരം ചുംബനമേകവേ
അന്നു കുത്തിക്കുറിക്കുവാൻ പേന തൻ
തുമ്പിലൂറി നീ പ്രേമാർദ്ര കാവ്യമായ്

എത്തിടാറുണ്ട് വാക്കുകൾ കൃത്യമായ്
എപ്പൊഴൊക്കെയെനിക്കു വേണ്ടുന്നുവോ
കാർത്തിക ദീപമായി തുണച്ചിരുൾ
മാറ്റിയെന്നിൽ പ്രകാശം നിറയ്ക്കുവാൻ

സ്വന്തമാണെന്ന് ചിന്തിച്ചവർ, കൈകൾ
വീശിയെങ്ങോ മറഞ്ഞു പോയീടവേ
ചിന്തകൾ കടന്നൽ പോലെ മൂളിയെൻ
വന്യതയെ പിടിച്ചെണീപ്പിക്കവേ
കൊന്ന പൂത്തതും, ചിങ്ങം പിറന്നതും
എന്തിനെന്നറിയാതെ ഞാൻ കേഴവേ
വന്നിരുന്നു നീ ചുണ്ടിൽ നിരാശയിൽ
നിന്നു പൊങ്ങുന്നൊരശ്ലീല വാക്കുമായ്

പിന്നെ ജീവിതാസക്തി തളിർപ്പിച്ചു
എന്നിൽ സത്യസ്മരണ പുതുക്കുവാൻ
വന്നു നിസ്സഹായത്വങ്ങൾ ചൂഴുമെൻ
ചേതനയെ അടിച്ചുണർത്തീടുവാൻ
ദ്വന്ദ്വബോധത്തിനപ്പുറം നേർത്തൊരു
വേണുവൂതിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ടങ്ങിനെ
നീലമേഘ നിറമാർന്ന വാനിൽ നി-
ന്നൂർന്നിറങ്ങിയ ഗീതാപ്രവാഹമായ്
വാക്കുകളെത്തി ചീർത്തൊരെൻ ദേഹാഭി-
മാനമൊക്കെ പറത്തിക്കളയുവാൻ

മന്ത്രമായി, കിനാവായി, കുഞ്ഞിളം
കൊഞ്ചലിൻ ചന്തമായി, വികാരമായ്,
നെഞ്ചിൽ വിങ്ങും വ്യഥകൾക്കൊരുത്തരം
തന്നു പോകുന്ന കാറ്റിന്റെ ഗീതമായ്
സന്ധ്യ മായുന്ന നേരം അടുത്തു ചേർ-
ത്തെന്നെ പാടിയുറക്കുന്നു വാക്കുകൾ
നന്ദിയോതാതെ പൊയ്‌പ്പോയ കാലങ്ങൾ
പിന്നെയും നിരത്തീടുന്നു വാക്കുകൾ
ഉള്ളിനുള്ളിൽ പടവെട്ടി ആയിരം
യുദ്ധരംഗങ്ങൾ തീർക്കുന്നു വാക്കുകൾ
നിഷ്‌ഫലമെന്നിരിക്കിലും സൗഹൃദം
ചേർത്തു സ്നേഹം കൊരുക്കുന്നു വാക്കുകൾ

എത്തിടാറുണ്ട് വാക്കുകൾ കൃത്യമായ്
എപ്പൊഴൊക്കെയെനിക്കു വേണ്ടുന്നുവോ
നിത്യമുഗ്ദ്ധതയെന്നിൽ നിറയ്ക്കുന്ന
വിസ്മയത്തിൻ ചിറകുമായ് എപ്പോഴും

ആരവങ്ങളൊഴിഞ്ഞു ഞാൻ കെട്ടിയ
വേഷമെല്ലാമഴിക്കാൻ തുടങ്ങവേ
ആർത്തലച്ചു പോയുള്ള കാലത്തിന്റെ
നീർച്ചുഴിയിൽ ഞാനില്ലാതെയാകവേ
മൃത്യവെന്നുള്ള രണ്ടക്ഷരങ്ങളാൽ
ഹൃത്തിനുള്ളിലെ സത്തുപേക്ഷിക്കവേ
പൊട്ടിടുന്ന മൺപാത്രത്തിനൊക്കെയെൻ
നേർത്ത ജീവൻ പടം പൊഴിച്ചീടവേ
ഭാവിയെന്നെയൊന്നോർക്കുവാൻ തക്കതാം
കാവ്യമായി ഞാൻ രൂപാന്തരപ്പെടേ
അപ്പൊഴെത്തണേ താരകബ്രഹ്മമായ്
കാതിനുള്ളിൽ പീയൂഷം പൊഴിക്കുവാൻ
മർത്യലോകത്തിനപ്പുറം കാക്കുന്ന
വേദമന്ത്രധ്വനിയായ് വരേണമേ
നാവു പൊങ്ങുവാൻ ശേഷിയുണ്ടെങ്കിലാ
രാമകൃഷ്ണന്റെ പേരായ് വരേണമേ

Sunday, June 11, 2017

യക്ഷി

നിലാവിന്റെ നൂറു തേച്ചു
മുറുക്കുന്നോള്‌
മുറുക്കിത്തുപ്പിടും നേരം
ചിരിക്കുന്നോള്‌
ചിരികളിൽ മന്ത്രവാദം
വിതറുന്നോള്
മന്ത്രമോതി മുടി ചിക്കി-
യിരിക്കുന്നോള്‌
മുടിയഴിച്ചിട്ടു രാത്രി
ഉലാത്തുന്നോള്
ഉണരുമ്പോൾ മഞ്ഞു പോലെ
മാഞ്ഞു പോവോള്
പകലൊക്കെ കാവിനുള്ളിൽ
കഴിയുന്നോള്
പാല മേലെ വസിക്കുന്ന
യക്ഷിയാണോള്

ഓടുരുക്കികുടിച്ചു തൻ-
മുന്നിലെ ചെല്ല-
പ്പെട്ടിയിലെ വെറ്റില തൻ
ഞെട്ടറുത്തിട്ടു
കാറ്റിൽ പാറും മുടി കയ്യാൽ
വകഞ്ഞു മാറ്റി
പൊടിയുന്ന വിയർപ്പെല്ലാം
തുടച്ചു മാറ്റി
അടയ്ക്ക തൻ മൊരി പയ്യെ
ചുരണ്ടി മാറ്റി
പുകയില കയ്യുകളാൽ
തിരുമ്മിക്കൊണ്ട്
ചുണ്ടിലൂറും മാദകമാം
പുഞ്ചിരിയോടെ
മധുരമായ് മുറുക്കുന്നു
എപ്പൊഴും യക്ഷി

നിരങ്ങുന്ന പകലിനെ
ശപിച്ചു കൊണ്ട്, തൻ
ഉടൽ മൂടും ചേലയെല്ലാം
ഉരിഞ്ഞു കൊണ്ട്
ദിഗംബരയായി തന്റെ
വയർ തടവി
വിതുമ്പുന്ന മുലക്കണ്ണ്
തിരുപ്പിടിച്ച്
പടിഞ്ഞാറൻ ചക്രവാളം
ചുവക്കുന്നതും
പറവകൾ കൂട്ടിലേക്ക്‌
അണയുന്നതും
ഇരുളിന്റെ ഗന്ധമെങ്ങും
നിറയും വരെ
നോക്കി നിശ്വസിച്ചിടുന്നൂ
നിരാശയോടെ

ഗതകാലസ്മരണകൾ
അയവിറക്കി, അതിൻ
രസങ്ങളോരോന്നിലും തൻ
മനസ്സു മുക്കി
പ്രണയത്തിൻ മധുരത്തിൽ
നാണമാർന്നിട്ടും
അതിന്നായി കുടിച്ച കൈ-
പ്പുകൾ ഓർമ്മിച്ചും
ചതിയുടെ വിഷപ്പുക
ശ്വസിച്ച് ബോധം
മറയുന്ന വരെ ഭോഗി-
ച്ചവരെയോർത്തും
നൊന്തുപെറ്റ കിടാവിന്റെ
ശവത്തിൻ മുൻപിൽ
കണ്ണുനീരും വറ്റി നിന്ന
ദൈന്യതയോർത്തും
ഒടുവിലാ പ്രതികാരം
ജ്വലിച്ചോരഗ്നി-
ച്ചിറകേറി കൂടു വിട്ടു
മാറിയതോർത്തും
കനൽ കത്തും കണ്ണിനാലെ
വഴിയിൽ ഭീതി
പരത്തിയീ ഉലകത്തെ
വെല്ലുവിളിച്ചും
വളഞ്ഞ തൻ ദംഷ്ട്ര നീട്ടി-
യട്ടഹസിച്ചീ
നെറികെട്ട ലോകമാകെ
നടുക്കുന്നോള്‌

പരിശുദ്ധസ്നേഹത്തിനെ
വ്യഭിചരിച്ചും
നിറഞ്ഞ സ്വാർത്ഥതയിൽത്താൻ
സ്വയം മറന്നും
പരനുള്ള സുഭഗത്തിൽ
അസൂയ പൂണ്ടും
നിരന്തര കലഹത്തിൽ
കുഴങ്ങുന്നോരെ
വഴി തെറ്റി വരുന്നോരെ
വിളിച്ചു കേറ്റി
ശരീരത്തിൻ കെട്ടറുത്തു
സ്വാതന്ത്രരാക്കി
ഉടലിന്നും മുകളിലെ
നിർമലപ്രേമ
സമുദ്രത്തിൽ കുളിപ്പിക്കാൻ
ഒരുമ്പെട്ടോള്

ഒരു രാത്രി മധുവിധു
കഴിഞ്ഞു പകൽ
ഉണരുമ്പോൾ സൂര്യകാന്തി-
യാക്കി മാറ്റുന്നോൾ
വിടർത്തിയ സുമങ്ങളെ
ഗവനിക്കാതെ
പകൽ തോറും തിരിച്ചു തൻ
താവളം പൂകി
കഴിഞ്ഞതും, വരാനുള്ള-
തൊക്കെയും തള്ളി
ഇവിടെയീ നിമിഷത്തിൽ
അലിയുന്നോള്

കിടാങ്ങളെ കണ്ടിടുമ്പോൾ
മുലപ്പാലൂറി
വരുന്ന വാത്സല്യമായി
ചുരക്കുന്നോള്‌
അവരുടെ നിഷ്കളങ്ക
പ്രാർത്ഥനകൾക്ക്
മറുപടി നൽകിടുവാൻ
വെമ്പിടുന്നോള്
തനിക്ക് നേർച്ചയേകുന്ന
മധുരമെല്ലാം
ചെറു ചുണ്ടിൽ ചേർത്തു ചിരി
തൂകിടുന്നോള്

നഷ്ടസ്നേഹമോർത്തു കണ്ണീർ
വാർത്തിടുന്നോള്
തന്റെ പ്രിയനായി കാത്തു
കാതരയായോൾ
പദസ്വനമൊന്നു കേൾക്കേ
പ്രതീക്ഷയോടെ തൻ
പ്രിയനുടെ സ്വരം കേൾക്കാൻ
കൊതിക്കുന്നോള്‌
നിഷ്കപട സ്നേഹരൂപ
മായിടുന്നോള്
യക്ഷിയമ്മയായി കര
കാത്തിടുന്നോള്
അരൂപിയായ് കിടാങ്ങളെ
കാറ്റിൽ വന്നൊന്നു
തൊടാൻ, മുത്തം കൊടുക്കുവാൻ
കൊതിക്കുന്നോള്‌

കറുപ്പിച്ചു കറുപ്പിച്ചു
വെളുപ്പിപ്പോള്
ഇരുട്ടിനു കൂട്ടിരുന്നു
കഥ ചൊല്ലുന്നോൾ
പാലപൂക്കും ഗന്ധമായി
മാറിടുന്നോള്
സന്ധ്യയുടെ നിറമാർന്നു
തുടിക്കുന്നോള്‌

കണ്ണുകളിൽ കദനത്തിൻ
കടലിളക്കം
നെഞ്ചിനുള്ളിൽ പാൽക്കടലിൻ
തിരത്തിളക്കം
ചുണ്ടിൽ മദസന്ധ്യയുടെ
മുന്തിരിച്ചാറ്
പല്ലിടയിലൊളിപ്പിക്കും
ഭീഷണദംഷ്ട്ര

ധ്രുവങ്ങളെ ചേർത്തിണക്കി-
യാടിടും യക്ഷി
സ്വയം ദീപശിഖയായി
മാറിടും യക്ഷി
നെറികേട്ടോരുലകത്തിൻ
മുന്നിൽ പേടിക്കാ-
തിടറാതെ തൻ നിയോഗം
പേറിടും യക്ഷി

വിശ്വമെല്ലാം ഏകതാന-
മായി പാടുന്ന
പ്രേമരാഗം ഉറക്കവേ
പാടിടും യക്ഷി
മോഹമെല്ലാമൊറ്റ രാവിൻ
സ്വപ്നമെന്നല്ലോ
ഒറ്റയായി പാടിടുന്നൂ
പാലമേൽ യക്ഷി

Thursday, May 4, 2017

പതിതപാവനൻ

ഒരു വരി എഴുതീടാൻ ത്രാണിയില്ലാത്തൊരെന്നെ
തിരുമഹദപദാനം വാഴ്ത്തിടാനായ് വിളിക്കെ
വെറുമൊരു ശിശു ഞാനെന്നുള്ളിൽ ബോധം നിറച്ചെൻ
രസനയിൽ വിടരേണേ അക്ഷര ബ്രഹ്മമേ നീ

ശുകഭൃഗുസനകന്മാരാലുമോരാത്ത സച്ചിത്-
സുഖനിഖിലനിധാനം, നിന്റെയാ പ്രേമധാര,
മുകിലുകൾ പൊഴിയും പോൽ ജീവനിൽ വാർന്നി-
തൻപിൻ കടലുകൾ നിറയേണേ, മദ്‌ഗുരോനാഥമൂർത്തേ

തവ തിരുമുഖമോതും വാക്കിലോരോന്നിലും ഹാ
അവധികൾ തടയാതേയുള്ള സ്നേഹപ്രവാഹം
അതിലൊരു കണമിന്നെൻ തൊണ്ടയിൽക്കൂടിറങ്ങേ
സുകൃതജലധി തന്നിൽ മുങ്ങിനീരുന്നു ജീവൻ

വിഷയസുഖമിതൊന്നേ ലക്ഷ്യമെന്നുള്ള ചിന്താ-
വിഷമിതു ജഗദാകെ ഭീതി-നാശങ്ങൾ തീർക്കേ
കൃപയൊടെയിതു പാനം ചെയ്തു നീ നീലകണ്ഠാ!!
പുനരപി ജഗദാകെ വാഴ്ത്തിടുന്നൂ ഭവാനെ!!


അതിശയകരമാകും രൂപഭാവങ്ങളോടെ
പലകുറി അവതാരം ചെയ്തുവെന്നാകിലെന്തു
ഇവരൊരു പൊഴുതെന്നെ ഓർത്തിടുന്നില്ലയെന്നോ
തിരുമനസി നിനച്ചീ മർത്യരൂപം ധരിച്ചു

പലവിധ പരിഭൂഷാനാട്യജാലങ്ങളില്ല,
ഉയരെയുയരെ പാറും ജ്ഞാനഗീർവാണമില്ല,
പതിതജനമനസ്സിൽ ആശ തൻ ദീപമാകും
സരളമൃദുലഭാവം ദേവ നീ കൈവരിച്ചു

ചരണമതിൽ ജനങ്ങൾക്കാശ്രയം നൽകിയും ത-
ന്നനുചരരെ ജഗത്തിൽ സേവനത്തിന്നയച്ചും
പുതിയ യുഗമുദിക്കാൻ ശംഖനാദം മുഴക്കി
വിരവൊടെ ക്ഷുധിരാമൻ തൻ്റെ പൊന്നിൻ കിടാവേ

കൃപയുടെ കടലാം നിൻ ശാന്തനേത്രദ്വയത്തിൻ
പ്രഭയതിൽ അലിയുന്നൂ ക്ഷുദ്രമാം എൻ ഹൃദന്തം
ഒഴുകിയൊഴുകി കണ്ണീർ വീണു നെഞ്ചം തണുക്കെ
ചെവിയിലമൃതതുല്യം പെയ്തിടും ദിവ്യനാമം

തിരികെ തരുവതിന്നായ് ഒന്നുമില്ലെന്റെ കൈയ്യിൽ
സകലവുമവിടുന്നേ തന്നതാണെന്റെ പക്കൽ
പിഴകൾ പലതുമുണ്ടാം വാക്കിൽ, നോക്കിൽ, നടപ്പിൽ
തുണ തരിക ദയാബ്ധേ രാമകൃഷ്ണാ നമസ്തേ

അറിവിൻ നിധികൾ വേണ്ടാ നിർവികല്പം സമാധി
ജനനമരണചക്രത്തിന്റെ കെട്ടറ്റിടേണ്ടാ
മരണമുയിർ പിളർക്കാൻ വന്നിടും മുൻപു നേരിൽ
ഒരു ഞൊടി തവ രൂപം മിന്നിമാഞ്ഞാൽ കൃതാർത്ഥൻ

ജയ ജയ കരുണാബ്ധേ ദക്ഷിണേശപ്രകാശാ
ജയ ജയ ജഗദീശാ ശാരദാഹൃന്നിവാസിൻ
ജയ വിമലയശസ്വിൻ ഭക്തിമുക്തി പ്രദായിൻ
ജയ ജഗദഭിവന്ദ്യാ രാമകൃഷ്ണാ മഹേശാ!!!

Friday, March 3, 2017

നിത്യപീയൂഷം

വെയിലിന്റെ ഇഴ നീർത്തി
നീയെന്റെ ജാലക
പ്പടിയിൽ കുണുങ്ങി
ച്ചിരിച്ചിരുന്നു

കരളിന്റെയാഴത്തിൽ
കരയുമെൻ ചേതന-
ക്കൊരു സാന്ത്വനം നീ
പകർന്നിരുന്നു

എരിയുമെൻ ദുരിതങ്ങൾ
ഒരു പൊൻ തലോടലാൽ
അലിവോടെ നീയലി-
യിച്ചിരുന്നു

മെഴുകിയൊരെൻ
ഓണമുറ്റത്ത് പൂക്കളം
എഴുതുവാൻ തുമ്പയായ്
വന്നിരുന്നു

അറിയാതെ പാടിയ
പാട്ടിന്റെ ഈരടി
ഹൃദയത്തിൽ നീയേ
കുറിച്ചു തന്നു

അറിയുവാൻ ആളുക-
ളില്ലാതെ തൂകുമെൻ
മിഴിനീരു കൈയാൽ
തുടച്ചു തന്നു..

നിറമാർന്ന സന്ധ്യ തൻ
മുന്തിരിച്ചാർ മോന്തി
മതികെട്ടു ഞാൻ പോയി-
യെന്നാകിലും

ഒരു വൻ തിരയുടെ
അലകളിൽ പെട്ടു ഞാൻ
അടിതെറ്റി ദൂരേക്ക്
പോയെങ്കിലും

പിഴകൾക്കു മേൽ സ്വയം
ഉരുകിയൊലിച്ചു ഞാൻ
നിഴൽ പോലുമില്ലാതെ
നിന്നെങ്കിലും

ജഡമായ ചിന്ത തൻ
വലയിൽ കുരുങ്ങിയെൻ
നിറമാർന്ന ഭാവന
പിടയുമ്പൊഴും

വിടുതലില്ലെന്നുറ-
ച്ചൊരുകോണിൽ ഞാനെന്റെ
മുറിവിൽ തലോടി
ഇരുന്നീടവേ

ഒരു ചെറു വാക്കിന്റെ
സ്ഫുരണമായ് നീയെന്റെ
ഹൃദയത്തിൽ മിന്നൽ
പ്രഭ പടർത്തി

ഒരു ഞൊടി കൊണ്ടു നീ
കെട്ടിക്കിടന്നൊരെൻ
കവിതയ്ക്കു പുത്തൻ
ഒഴുക്കു നൽകി

ഒരു പുഞ്ചിരി കൊണ്ടെൻ
ജീവനിൽ അൻപിന്റെ
പുതുമഴ പോലെ നീ
പെയ്തു തോർന്നു

ഒരു പൊൻകിനാവു പോൽ
എന്നിൽ ഞാൻ കാണാത്ത
പുലരിയിലേക്കു നീ
ആനയിച്ചു.

നിറയാത്ത തൃഷ്ണാ
തടാകങ്ങൾ നീയൊരു
മിഴിനീർക്കണത്താൽ
നിറച്ചു തന്നു.

ഉയിരിന്നഗാധത്തിൽ
നിത്യപീയൂഷമായ്
കുഴലൂതി നീ ചിരി
തൂകി നിന്നു.

Monday, February 27, 2017

ശരണം പ്രപദ്യേ/ शरणं प्रपद्ये/ I seek Refuge.....

ലോകസ്യ ധർമപുനരുദ്ധരണായ ജാതം
ജീവപ്രപഞ്ചപരിരക്ഷകം ഏകദൈവം/
വിശ്വസ്യ കാരണമഹേതുകൃപാനികേതം
തം രാമകൃഷ്ണഭഗവന്തമഹം പ്രപദ്യേ//

लोकस्य धर्मपुनरुद्धरणाय जातं
जीवप्रपञ्चपरिरक्षकं एकदैवं/
विश्वस्य कारणमहेतुकृपानिकेतं
तं रामकृष्णभगवन्तमहं प्रपद्ये//

One Who is born to uplift the righteousness of the world, Who is the protector of the whole living world and  is the Only God, One Who is the cause of the universe and the adobe of divine grace without a reason, Him, Bhagawan Ramakrishna, I seek.

ഗാനപ്രവീണമതിദുഷ്കരയോഗസിദ്ധം
വേദാദിശാസ്ത്രഗഹനാർത്ഥ പ്രകാശയുക്തം/
ഭക്തൈകവത്സലം അനർഗളസത്യവാചം
തം രാമകൃഷ്ണഭഗവന്തമഹം പ്രപദ്യേ//

गानप्रवीणमतिदुष्करयोगसिद्धं
वेदादिशास्त्रगहनार्थ प्रकाशयुक्तं/
भक्तैकवत्सलं अनर्गलसत्यवाचम्
तं रामकृष्णभगवन्तमहं प्रपद्ये//

One Who is a mastered singer, One who has perfected the Yoga which is very hard to achieve, One who is adorned with the light of deep inner meanings of Vedic sciences, One who is affectionate to his devotees and Who spoke Truth without interruption, Him, Bhagawan Ramakrishna, I seek.

ഭക്തിപ്രവൃദ്ധമനസാ പ്രഭുനാമസക്തം
മുക്തിപ്രദാനനിരതം പ്രണവാർത്ഥതത്വം/
നിത്യം ഭവത്സ്മരണമേവ വിമുക്തിദക്ഷം
തം രാമകൃഷ്ണഭഗവന്തമഹം പ്രപദ്യേ//

भक्तिप्रवृद्धमनसा प्रभुनामसक्तं
मुक्तिप्रदाननिरतं प्रणवार्थतत्वं/
नित्यं भवत्स्मरणमेव विमुक्तिदक्षं
तं रामकृष्णभगवन्तमहं प्रपद्ये//

One Who is a attached (only) to Divine names with a mind which is rushing with devotion, One who is actively distributing deliverance and is the essence of meaning of Pranva(OM), One whose remembrance itself is capable of freeing up(One's Soul) , Him, Bhagawan Ramakrishna, I seek.



ശ്രീശാരദാഹൃദയനാഥമനന്തകീർത്തിം
ശ്യാമാസുതം മഥുര ജീവനപുണ്യപൂർത്തിം/
ശ്രീമദ്വിവേക പരിപൂജിത ദിവ്യമൂർത്തിം
തം രാമകൃഷ്ണഭഗവന്തമഹം പ്രപദ്യേ//

श्रीशारदाहृदयनाथमनन्तकीर्तिं
श्यामासुतं मथुर जीवनपुण्यपूर्तिं/
श्रीमद्विवेक परिपूजित दिव्यमूर्तिं
तं रामकृष्णभगवन्तमहं प्रपद्ये//

One Who is the Lord of the hearts of Sri Sarada Devi and with Infinite Glory, One who is the son of Shyama(Kali) and is the fulfillment of the Austerities of Mathur Nath, One who is the divine form worshiped by Swami Vivekananda, Him, Bhagawan Ramakrishna, I seek.

ഗംഗാതടേവിഹരിണം ഹരിദശ്വശോഭം
മാംഗല്യദം പരമഹംസപദാധിരൂഢം/
പങ്കേരുഹസ്മിതമുദാര കൃപാകടാക്ഷം
തം രാമകൃഷ്ണഭഗവന്തമഹം പ്രപദ്യേ//

गंगातटेविहरिणं हरिदश्वशोभं
माङ्गल्यदम् परमहंसपदाधिरूढं/
पङ्केरुहस्मितमुदार कृपाकटाक्षं
तं रामकृष्णभगवन्तमहं प्रपद्ये//

One Who roamed on the banks of Ganga and is glowing like the splendor of Sun , One who is the provider of all auspiciousness and who has ridden the stage of Parama Hamsa(Great Swan), One whose smile is like that of a Lotus and Who has generous look filled with Grace, Him, Bhagawan Ramakrishna, I seek.

തദ്ദർശനം  മരണപാശവിമോചകം തത്-
സംസ്പർശനം ചിദമൃതാർണ്ണവസ്വർഗവാടം/
തദ്ദുർലഭം  ചരണപാംസുലവാർത്ഥമേനം
ശ്രീരാമകൃഷ്ണഭഗവന്തമഹം പ്രപദ്യേ//

तद्दर्शनं मरणपाशविमोचकम् तत्-
संस्पर्शनं चिदमृतार्ण्णवस्वर्गवाटम्/
तत्दुर्लभम् चरणपांसुलवार्त्थमेनं
श्रीरामकृष्णभगवन्तमहं प्रपद्ये//

That Vision will untangle the ropes of Death, That gentle touch is the Heavenly door to the ocean of nectar of divine knowledge, Eager to attain even a little of that absolutely rare dust of his Lotus Feet, Him,Bhagawan Sri Ramakrishna, I seek.

ധർമ്മാർത്ഥകാമമോക്ഷാനാം
ദാതാരം ജ്ഞാനഭാസ്കരം/
മർത്യരൂപധരം ദേവം
തം നമാമി ഗദാധരം//

धर्मार्थकाममोक्षानाम्
दातारं ज्ञानभास्करम्/
मर्त्यरूपधरं देवं
तं नमामि गदाधरं//

The provider of Dharma(Righteousness), Artha(Wealth), Kama(Desires) and Moksha(Deliverance), The Knowledge Sun, The God who has taken Human form, Him, Gadadhara I salute.